Πραγματικά δεν ξέρω τι προβλήματα έχουν οι μαθητές του 1ου Λυκείου Πειραιά και κάνουν συνεχείς καταλήψεις κάθε σχολική περίοδο, και μάλιστα για αρκετά μεγάλα χρονικά διαστήματα. Όμως δεν καταλαβαίνω γιατί τόσο μένος από το σύλλογο γονέων εναντίον ενός εκπαιδευτικού που προσπάθησε να εφαρμόσει το νόμο.
Έστειλα το παρακάτω μήνυμα στο blog του συνδέσμου αποφοίτων, αλλά δεν ξέρω αν θα περάσει moderation. Δεν είμαι απόφοιτος του παραπάνω σχολείου, αλλά μένω στο κέντρο του Πειραιά κι έχω πολλούς φίλους που απεφοίτησαν από το παραπάνω Λύκειο.
================
Μπράβο, ωραίοι γονείς είναι αυτοί του συλλόγου !!! Αντί να συγχαρούν το διευθυντή που είχε το θάρρος να εφαρμόσει το νόμο, του ζητάνε και τα ρέστα από πάνω. Έτσι διδάσκουμε στα παιδιά μας την τεμπελιά και την παρανομία, και μετά απορούμε γιατί έφτασε η χώρα στη σημερινή κατάντια.
Η κατάληψη ενός σχολείου δεν είναι «μέθοδος πάλης», είναι φασιστική επιβολή της τεμπελιάς και της αγραμματοσύνης κάποιας υποτιθέμενης πλειοψηφίας στη μερίδα εκείνη των μαθητών που θέλουν να μορφωθούν. Είναι η ποιο κραυγαλέα μορφή παραβίασης του ακαδημαϊκού ασύλου.
Γιατί ακαδημαϊκό άσυλο σημαίνει Ελευθερία στη Μόρφωση και στην Έρευνα. Όποιος παρεμποδίζει ακόμα κι έναν σπουδαστή από τα δύο παραπάνω αγαθά, παραβιάζει τα ποιο στοιχειώδη ακαδημαϊκά του δικαιώματα. Όσοι ενδιαφέρονται πραγματικά για το Ακαδημαϊκό Άσυλο θα πρέπει να συγχαρούν το Διευθυντή του Λυκείου της Ιωνιδείου. Επιτέλους κι ένας δάσκαλος που στάθηκε στο ύψος του ως εκπαιδευτικός, και δεν ακολούθησε τη λογική του βολέματος, του συμβιβασμού και του ωχαδερφισμού.
Και πάλι συγχαρητήρια στο Διευθυντή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου